struktura – aktywność – funkcja
Wady postawy stanowią powszechny problem społeczny. Nieprawidłowe, asymetryczne ułożenie płodowe, w okresie niemowlęcym błędy pielęgnacyjne, zlekceważona dysplastyczność bioder, różnica w ich zakresie ruchomości, to podstawowe grzechy zaburzające postawę ciała. Dodatkowo liczne godziny spędzone przed telewizorem i w ławce szkolnej, w połączeniu
z brakiem ruchu, przyczyniają się do powstawania i utrwalania się pewnych asymetrii w budowie ciała człowieka. Narastające zaburzenia postępują, mogąc doprowadzić do ciężkich dysfunkcji,
np. skoliozy III stopnia.
Rodzice przyprowadzają dziecko do lekarza
w chwili zauważenia nierówno ustawionych łopatek i płaskostopia. Wówczas pada enigmatyczne hasło „proszę ćwiczyć”, ale co i jak, do końca nie wiadomo. Przy prawidłowo ustawionym ciele częstokroć uwidaczniają się ograniczenia rotacji stawów biodrowych, nierówne ustawienie talerzy biodrowych, skrócenie funkcjonalne jednej nogi.
W skłonie wyczuwamy wał lędźwiowy i wypuklenie piersiowe. Powyższe obserwacje potwierdza analiza zdjęcia RTG, na którym możemy zaobserwować asymetryczne ustawienie w stawie krzyżowo-biodrowym, zrotowanie talerzy miednicy i kości krzyżowej, skośne ustawienie podstawy kości krzyżowej, przesunięcie i rotacja L5
w podstawie krzyżowej oraz lewostronne skrzywienie odcinka lędźwiowego.
Nie zawsze ruchliwe i bystre dziecko wyzbyte jest wad postawy. Często potrafi wykonać niezliczone „akrobacje”, ale problem stanowi stanie w miejscu czy równomierny skłon do prawej i lewej nogi. Takie zachowanie oparte jest często na bazie zwiększonej wiotkości mięśniowej. Pewne grupy mięśniowe obniżają swoją naturalną aktywność, inne zaś przejmują ich funkcję tworząc swoisty, negatywny, biomechaniczny układ przestrzenny ciała. Niejednokrotnie problem krzywych pleców wynika z przykurczeń w stawach biodrowych, nieprawidłowego ustawienia miednicy i kończyn dolnych, a nie ze słabości mięśni brzucha
i grzbietu.
Aktualnie szczególną wagę w walce z tym problemem zwraca się na prawidłowe ustawienie miednicy, elastyczność i pełną ruchomość kręgosłupa. Do prawidłowego ustawienia kości miednicy zastosowanie mają mobilizacyjne chwyty terapii manualnej, przywracające ślizg i ruch stawowy. Ważnym elementem jest również przywrócenie równego zakresu pracy stawów biodrowych. Budowanie siły mięśniowej zastąpione zostało pracą nad koordynacją, rozciągliwością
i odpowiednimi reakcjami równoważnymi.
Tym sposobem w zapomnienie odchodzą ćwiczenia takie, jak symetryczne ściąganie kijka na plecach czy chwytanie woreczka palcami od stóp.
Uzupełnieniem klasycznej fizjoterapii są metody PNF i SI. Oczywiście nie każdą skoliozę daje się powstrzymać, natomiast duży procent skolioz
w pierwszym etapie powstawania można w pełni powstrzymać lub nawet skorygować.